top of page

Hoe de nervus vagus uw welzijn positief verhoogt


Kolibries zijn een mysterie. Ze zijn klein en hun hart klopt ongelooflijk snel. Alle zoölogische regels dicteren dat hun leven drastisch kort moet zijn. Maar deze heldere kleine vogels tarten de biologische wetenschap door vijf keer langer te leven dan hun hartverwarmende lichaamsbouw suggereert.


Waarom? Het kan iets te maken hebben met hun "resonantie". Kolibries "trillen" terwijl ze rond de 50 HZ zweven. En resonantie (zoals we zullen zien) kan de nervus vagus beïnvloeden. Deze zenuw is een neurale snelweg die door de lengte van het hele lichaam loopt. Het wordt duidelijk dat stimulatie van de nervus vagus en verbetering van de 'vagale toon' zowel de fysieke als mentale gezondheid kunnen verbeteren.


Het kan alles verbeteren, van lichaam tot levensduur. De nervus vagus, of "De zelfzorgzenuw" [1] staat bekend als "De toekomst van de geneeskunde" [2]. Het kan de sleutel zijn tot een verbazingwekkend aantal moderne kwalen. Leren om hun krachten te benutten is een must voor iedereen die om hun gezondheid geeft.


Wat is de nervus vagus en wat doet het?

Vagus betekent in het Grieks "zwerver" of "reiziger". Het is de perfecte naam voor deze specifieke zenuw, die door het hele lichaam "reist" en min of meer alles wat beweegt in zich opneemt. Het begint in de hersenstam voordat het afdaalt en via de halsslagader de voorkant van de nek binnendringt.


De nervus vagus reist het lichaam in en passeert het cardiovasculaire systeem, het spijsverteringsstelsel, het voortplantingssysteem en vele andere organen. Het neemt metingen van elk en stuurt berichten van de hersenen, zoals een neurologische snelweg. Als de grootste zenuw in het lichaam beslaat het een heerlijk groot gebied.


Er is weinig aan de hand in je interne organen waar de nervus vagus niet bij betrokken is. Interessant is dat het een alternatieve link biedt tussen de hersenen en de geslachtsorganen. Veel mensen met ruggenmergletsels zijn in staat om seksueel genot te bereiken dankzij de nervus vagus.


De nervus vagus en het autonome zenuwstelsel

We hebben de neiging om het menselijk zenuwstelsel als een enkele entiteit te beschouwen. In feite bestaat het uit veel onderling verbonden elementen. Hiervan is de belangrijkste voor onze doeleinden het autonome zenuwstelsel (ANS). De ANS bestuurt "autonome" functies, d.w.z. functies waarover je weinig of geen bewuste controle hebt.


Zaken als hartslag, bloeddruk, zweten, spijsvertering, het onbewuste aspect van ademhalen en ga zo maar door vallen allemaal onder ANS.

De ANS bestaat uit drie hoofdelementen: het sympathische zenuwstelsel (SNS), het parasympathische zenuwstelsel (PNS) en het enterische zenuwstelsel (ENS). SNS is verantwoordelijk voor de zogenaamde "vecht of vlucht" reactie. Het is de SNS die de instinctieve reactie van het lichaam op gevaar veroorzaakt. Het verhoogt de hartslag, pompt de longen op, leidt bloed af van organen naar spieren. Dit overspoelt het lichaam met zuurstof, waardoor adrenaline en cortisol vrijkomen.


De ENS houdt zich bezig met hoe de darmen functioneren (hoewel de spijsvertering zijn eigen onafhankelijke reflexactiviteit heeft). Het heeft een rol te spelen in de communicatie met het centrale zenuwstelsel.

Het PNS is verantwoordelijk voor het "rest and digest" systeem. Het kalmeert het lichaam door het hart en de ademhalingsfrequentie naar beneden te brengen. Het leidt lichamelijke hulpbronnen om naar vitale organen, waardoor de diepere autonome systemen (zoals de spijsvertering) op volle capaciteit kunnen functioneren. De nervus vagus biedt het belangrijke communicatiepad om deze systemen te laten werken. Het dient als het "centrale schakelbord" in ANS.


Vechten of vluchten vs. rusten en verteren

SNS, hoewel essentieel voor overleving, is niet ontworpen om gedurende lange tijd actief te blijven. Maar wanneer het nodig is in een noodgeval, moet het onmiddellijk online komen. Dienovereenkomstig is de SNS altijd klaar, alleen tegengehouden door het "remeffect" van de PNS. De "Fight or Flight" -reactie omvat het oppompen van de spieren, het geven van het individu een shot energie en het afstompen van de pijnreactie.


In theorie zou het lang genoeg moeten duren om de persoon in staat te stellen te vechten of te vluchten voor een potentieel gevaarlijke situatie. Op dit punt moet het worden gedoofd. Om deze (theoretisch) tijdelijke "boost" te bereiken, leidt de SNS middelen af van de organen en diepere autonome systemen. Dit drijft de spieren aan en verhoogt de sensorische reacties.


Onnodig te zeggen dat te lang doorgebracht in een "vecht of vlucht" -toestand, de vitale organen het helemaal niet goed doen. Helaas zijn moderne stressoren niet zo tijdelijk als de bedreigingen waartegen onze SNS is geëvolueerd om ons te beschermen. Onze SNS kan geen onderscheid maken tussen lichamelijke en mentaale aandoeningen [3].


Stressoren in de moderne tijd laten mensen vaak achter in een langdurige en zeer schadelijke staat van aanhoudend "vechten of vluchten". Om dit te bestrijden, moeten we het lichaam terugbrengen naar een meer natuurlijke rusttoestand van "rust en spijsvertering". Dit wordt bereikt door stimulatie van de nervus vagus.


Parasympathische vagale reactie

Stimulatie van de nervus vagus kan de PNS "wekken". Dit begint dan op verschillende gunstige manieren te werken. De productie van maagzuur en spijsverteringsenzymen neemt toe, wat zorgt voor de juiste en duurzame opname van belangrijke voedingsstoffen. De bloeddruk wordt verlaagd. Het immuunsysteem is goed gereguleerd. Hormonen en enzymen zoals oxytocine en acetylcholine worden gestimuleerd, die de algehele gezondheid van het lichaam helpen en het psychologisch welzijn verbeteren.


Maar daar stopt het niet.

Studies tonen aan dat de nervus vagus in staat is om metingen van het microbioom te doen. Het triggert dan een adequate reactie, afhankelijk van wat het meet [4].

Bovendien zal het anxiogene (angstopwekkende) en anxiolytische (angstverminderende) effecten mobiliseren als reactie op bepaalde stimuli. Hier zien we het krachtige potentieel voor stemmingswisseling als gevolg van vagale zenuwstimulatie [5].


Door de nervus vagus te leren beheersen, kunt u ook ontstekingsreacties beheersen [6]. Dit vertraagt effectief de cellulaire afbraak, waardoor de effecten van veroudering worden verminderd. Dit is een veel beter alternatief voor de behandeling van pijn en ontsteking dan vaak gevaarlijke pijnstillers en ontstekingsremmende geneesmiddelen [7].

Sommigen hebben deze ontstekingsremmende theorie verder gebracht, wat suggereert dat de nervus vagus kan "aansluiten" op de latente stamcellen van het lichaam. Suggereert dat men niet alleen cellulair verval kan vertragen, via de nervus vagus, maar ook daadwerkelijk een mate van cellulaire regeneratie kan stimuleren.


Vagale Toon

De effectiviteit van het stimuleren van de nervus vagus hangt sterk af van de toon van de vagus. Vagale toon verwijst naar de kracht, snelheid en effectiviteit van de reactie van de nervus vagus.

Dit kan worden getest via een elektrocardiogram, dat het verschil tussen hartslag tijdens en bij de ademhaling meet. Een hoog differentieel duidt op een hoge vagale toon.


Verbeter de vagale toon

Hoge vagale tonus wordt geassocieerd met een effectievere bloedsuikerspiegelregulatie, wat wijst op een veel lager risico op diabetes, beroerte, hart- en vaatziekten, enzovoort. Lage vagale tonus wordt onder andere geassocieerd met chronische ontsteking, verhoogde stressniveaus en cardiovasculaire problemen.


De vagale toon kan worden verbeterd door de stimulatie van de nervus vagus te oefenen. Er zijn verschillende manieren waarop dit kan worden bereikt, sommige meer invasief dan andere. Sinds 1997 worden mensen die lijden aan aandoeningen zoals acute migraine en epilepsie soms behandeld door implantatie van een vagale zenuwstimulator (VNS).

Dit werkt door elektrische stromen te gebruiken om de zenuw te stimuleren en patiënten melden vaak een verbetering van zowel de fysieke als de mentale gezondheid. Plus een aanzienlijke vermindering van aanvallen en / of migraine. Het is ook algemeen aanvaard dat het gebruik van VNS nuttig kan zijn voor depressie, bipolaire stoornis en obesitas [8].


Niet-invasieve vagale zenuwstimulatie

De zenuw kan ook worden gestimuleerd door minder invasieve procedures, met slechts iets minder dramatische resultaten dan die verkregen met een VNS.

Het is bijvoorbeeld aangetoond dat stimulatie van de zenuw door halsslagadermassage sommige soorten aanvallen onderdrukt en de snelle hartslag vermindert [9]. Bepaalde yogatechnieken kunnen ook psychologische informatie "achterwaarts" naar de hersenen geven via de nervus vagus.


Net zoals psychologische stimuli een lichamelijke "vecht of vlucht" reactie kunnen veroorzaken, zo kan fysieke informatie een psychologische reactie beïnvloeden. Deze fysieke informatie reist langs de nervus vagus. Het gebruik van technieken zoals yoga ademhaling en soepele bewegingen bootst symptomen van rust na. Dit moedigt de nervus vagus aan om terug te voeren naar de geest dat alles goed is. De psyche laat de stress daardoor wegsijpelen.


1. Brommen en deinen

Een van de meest interessante methoden om de nervus vagus te stimuleren, omvat auditieve trillingen. Neuriën en ritmisch chanten zijn al lang erkende meditatieve technieken en zijn bewezen methoden om de nervus vagus te stimuleren [10].

Zacht uitgedrukte geluiden, idealiter gehoord via een hoofdtelefoon in beide oren, veroorzaken een parasympathische nervus vagusreactie.


Vage ustonen Oefeningen

Als het gaat om praktische verbeteringen, is het beoefenen van meditatieve technieken voor zelfzorg een van de meest effectieve niet-invasieve methoden om je vagustoon te verbeteren. Hieronder vindt u enkele suggesties:


2 Gezoem:

Zoals eerder vermeld, heeft neuriën een sterk effect op de nervus vagus. Probeer zoemen te combineren met yoga/meditatieve ademhaling. Haal diep en langzaam adem door je neus en neurie terwijl je langzaam uitademt. Focus op de trillingen van mopperen in je ribben, keel, mond en schedel. Herhaal dit totdat je je ontspannen voelt. Gemeenschappelijk zingen, koor of gebed staat ook bekend als heilzaam, net als gorgelen.


Koud water: bij een hoge hartslag kun je de nervus vagus stimuleren om je hartslag weer naar beneden te brengen. Je kunt dit doen door de eenvoudige methode om je gezicht 30-60 seconden in ijskoud water te kammen. Dit bevordert wat bekend staat als de "duikreflex". De nervus vagus beveelt de hartslag te vertragen om zuurstof te besparen. De duikreflex, oorspronkelijk opgemerkt bij koudwaterduiken, is een eersteklas nervus vagusstimulatiemethode. Het is in staat om gevoelens van angst, paniek, stress en lichaamsbrede ontsteking snel af te koelen, evenals stemmingen te verheffen. Een grote plastic zak met ritssluiting, gevuld met ijs of ijsblokjes en aangebracht vanaf de hoofdhuidlijn op de lippen, zal ook werken.


Meditatie: de nervus vagus kan krachtig gestimuleerd worden door te kalmeren en te centreren via meditatie. Er zijn veel meditatieve technieken, sommige actief en sommige passief. Het kiezen van de juiste voor jou is grotendeels een kwestie van vallen en opstaan. Als je er eenmaal een hebt gevonden die werkt, zal consequent beoefende meditatie je vagustoon snel verbeteren.

Verwijzingen

[1] Stephen Porges, "